Transmongolie express

moskou!

hoi mensen!

Evenheel snel berichtje van ons in half cyrillisch, want we hebben ruzie met deze pc! Sorry van dit korte bericht, zodra we een pc vinden die werkt meer bericht! Maar we zijnallemaal happy en veilig!!


Nur ein ganz kurzes Bericht dieses Mal, das internet funktioniert nicht so gut, und diese PC auch nicht :-( Mehr wenn besseres Internet.... Sorry!!


xxx

Eerste post on the road!

Hee lieve mensen,

Daar zijn we dan, onze eerste post vanuit het wonderschone doch even grijze gebouwenachtige Warschau. We gaan dit keer met zn drieen (de drie M'en) een verhaal produceren aangezien we gebruik maken van het internet van onze supervriendelijke gastheer en -vrouw Alan en Diana.

Diana is een vriendinnetje van Miriam (die kent uiteraard overal lieve mensen), en Alan is haar broer bij wie we nu in het appartement verblijven (Diana woont zelf in Krakow).

Marieke schreef eerder dat we de zonnige terrasjes even achter ons lieten en richting koudere streken vertrokken. Dat hebben we nog eventjes uitgesteld. Het is al heel de week heerlijk weer en die terrasjes hebben we ook wel gevonden. Allereerst maar eens een verhaaltje over ons verblijf in Berlijn.

In Berlijn hebben we ook al herberg gevonden bij een vriend van Miriam, Kai. Die bleek een supermooi appartement te hebben in een heel hip stadsdeel van Berlijn (waarvan we helaas nog steeds de naam niet weten). Het stikte van de leuke cafeetjes, eettentjes met pizza's voor 3 euro :-) en kledingwinkeltjes met truitjes in alle geuren en kleuren en in onze stijl :-D! Van al het bovenstaande hebben wij natuurlijk gebruik gemaakt, en hebben onze eerste dag in Berlijn verbracht met pizza op een terrasje, rondwandelen door de gezellige straatjes en een nieuw shirtje. 's Avonds lekker gekookt in ons ' eigen' keukentje, en gegeten met wijn en kaarslicht. Romantisch hoor! Jammer dat de mannen een beetje misten ;-)

Dag 2 in Berlijn hebben we weer geheel in onze reisstijl zonder enig plan van aanpak doorgebracht. Uiteindelijk zijn we terecht gekomen in het centrum van de stad waar we alle toeristische trekpleisters in sneltreinvaart bezocht hebben. Wat meer tijd hebben we besteed aan het holocaustmonument (een heel indrukwekkend en enorm plein waar iedereen zeker een keer een bezoek aan moet brengen) en bijbehorende museum. Na dit toch wel heftige bezoek hebben we de Berlijnse muur opgezocht (wat nog niet eens zo heel gemakkelijk bleek te zijn, we moesten echt op zoek) en gefotografeerd. Vervolgens hebben we de Potzdamer Platz nog verkend en toen was het toch echt tijd om wat te gaan eten. We besloten dat maar vlakbij ons eigen huisje te doen aangezien we niet al te laat wilden gaan slapen. Dus eindigden we in het Indiaas restaurant onder ons appartement! Het eten was heerlijk en betaalbaar, en de mango lassi was erg mooi versierd ;-). Daarna de trappen op gehaast, tassen ingepakt en slapen! Weliswaar maar vier uurtjes, maar toch..

Op donderdag vertrokkken wij al in de vroege ochtend (of moet ik zeggen: nacht) richting Warschau. En daar zijn we nu! Gisteren heeft Diana ons op sleeptouw genomen voor een toer door de stad en museum over de geschiedenis van Warschau. Het museum was heel mooi opgezet en interactief, je kon overal laatjes opentrekken en dingen horen, voelen en zien. Na twee uur hadden we toch wel een overload aan geschiedenis en geluiden en zijn we de stad in getrokken waar we nog een ander vriendinnetje van Miriam hebben ontmoet, Kaschka. Gezamelijk hebben we lekker gegeten, en toen het oude deel van Warschau bezocht, om af te sluiten met een lekker pools biertje. Toen waren we toch wel heeeel erg moe en zijn richting bed gegaan, waar we uiteindelijk om 1.00 moe maar voldaan in slaap vielen.

En nu is het dan vrijdag, hebben we lekker gedoucht en ontbeten en zijn klaar voor nog een dag in Warschau. Het is ongeveer dertig graden dus de zonnebrand wordt al goed ingezet. we zijn nog in het duister over wat we vandaag gaan doen, maar dat wordt jullie allemaal verteld bij de volgende update. Dit was het voor nu!!

We missen jullie uiteraard allemaal heel erg, maar we hebben het hier stiekem wel errug leuk :-)

Knuffels van ons aan iedereen,

Miriam, Marieke en Mattia

PS als jullie alle blogs keurig bekijken kunnen jullie misschien een deja-vu gevoel krijgen... we zetten dit stuk namelijk op al onze blogs.

Nog maar een weekendje..

Het is alweer zo'n beetje tijd om me druk te gaan maken over de ruimte die m'n handdoeken innemen, de winddichtheid van mn jas, het gewicht van mijn slaapzak, de factor van mijn zonnebrand (zeer belangrijk) en of ik wel genoeg geheugenkaartjes voor mijn camera heb. Inpakstress!

Over een paar dagen is het alweer zover, dan stappen we in Nijmegen op de trein om er (enige tijd later en uiteraard met de nodige tussenstops) in Beijing er weer uit te komen, met de transmongolie express! De lente slaan we voor nu nog even over; terwijl hier de terrasjes weer vol beginnen te lopen, gaan wij bewapend met fleecevesten richting Siberië. 'Wij' zijn trouwens Miriam, Mattia, Jeroen en ikzelf natuurlijk. Tijdens onze studie hebben we elkaar leren kennen, op een of andere manier, via colleges, medestudenten, stagekamers of feestjes. Inmiddels zien we elkaar allang niet meer alleen op de universiteit en nu gaan we dus op reis. Onze route heb ik alvast uitgestippeld op de kaart.

De eerste week moeten we het nog zonder Jeroen af, die voegt zich bij ons in Moskou. Miriam, Mattia en ik gaan daar met de trein heen, om al meteen in Berlijn de eerste tussenstop van een paar dagen te maken, en zo ook in Warschau, waar wij Pasen gaan vieren met een vriendinnetje van Miriam. Jeroen slaat dit gedeelte over en vliegt naar Moskou. Vanuit daar stappen wij op de transmongolie express, een route van Moskou naar Beijing, dwars door Mongolië. Op deze blog ga ik jullie op de hoogte houden over de gertenten, gefermenteerde paardenmelk, keelzang, schapenvlees barbecues, boeddhistische kloosters, het contrast tussen de grootste serene vlaktes van de Gobi woenstijn en de drukte van metropool Beijing en al het andere dat we tegen gaan komen onderweg tussen hier en de andere kant van de wereld.

Ik doe geen beloftes, aangezien er genoeg dagen zullen zijn dat er uberhaup geen contact met de rest van de wereld mogelijk is wegens gebrek aan een telefoonnetwerk, laat staan dat er internetcafés zullen zijn. Mochten we in een onbewaakt moment toch ergens tegen een internetcafé aanlopen, dan zullen we zeker een berichtje sturen en wat foto's uploaden. Degenen die daar zin in hebben kunnen onze verhalen dan hier volgen!

X

Marieke

PS

Mijn medereizigers houden trouwens ook reisblogs bij, die kun je hier vinden:

Miriam: miriraminazie.reismee.nl

Mattia: mmmongolia.reismee.nl (let op het subtiele verschil in adres met mijn reisblog. Mattia heeft hier trouwens een mooi overzicht van ons plan de campagne geplaatst.)

Jeroen is vooralsnog geen reisblog gestart.