Hoi iedereen!

Na vijf dagen in de trein zijn we dan nu eindelijk aangekomen in Mongolie! Heerlijk, eindelijk weer douchen en langer dan een half uur naar buiten, niet meer uit je bed wiebelen bij iedere bocht en vooral naar de wc als je dat wil (bij de douanes ging de wc zeker zes uur lang op slot, en een half uur voor en na iedere stop ook). Hier in het hostel hangt een poster van Azie, het is toch best wel een gigantische afstand die we zojuist hebben afgelegd!

Allereerst de Tranmongolie express: zodra we in Moskou op het perron stapten waren we in Azie. Overal stonden groepen Mongolen met nog veel meer bagage. Absoluut alles gaat mee, enorme tassen, dozen, grote pakketten van minstens 4x4x4 meter op steekwagens, en overal wordt een plaatsje voor gevonden. Dat merkten we ook meteen toen we onze coupe vonden, die was compleet volgestouwd met vanalles en nog een beetje, op de stoelen, onder de banken, flessen olie, jassen, een hele paspop in het compartiment boven de deur... Dus eerst even flink aan de arbeid, op advies van het reisbureau alles zonder pardon de gang in gemikt. Je weet maar nooit wat er in zit, en de Russische douane staat niet zo bekend om zijn begripvolheid. Bovendien willen we ook wel ergens kunnen slapen. Maar Mongolen zijn erg vindingrijk, dus ze vonden binnen vijf minuten weer een nieuwe plekje. Het is een ware kunst. Bij iedere stop op het traject moet vervolgens al deze bagage met veel haast het perron op worden gesleept, de paspoppen en schoenen voornamelijk, om alles tijdens de reis aan de Russen slijten. Iedere stop, hoe kort ook, weer. Geniaal om te zien. Al die paspoppen werden vervolgens heel de reis weer in onze gang gestald, naast alle andere dozen. We zijn er erg acrobatisch van geworden, met een kopje hete noedelsoep zigzaggen over de dozen.

De trein die we namen is een Mongoolse trein, dus aan al ons moeizaam geleerde Russisch hadden we niet veel meer. Wel een leuk gesprekje houden met de buurman, die maar niet snapte dat als ik een paar woorden Russisch kan, ik niet automatisch uitgebreide conversaties kan voeren. Wel heel lief en behulpzaam, al onze reisgenootjes. Het cyrillisch lezen lukt ook al aardig en gelukkig hebben we daar ook nog wel wat aan in Mongolie. Bij de douane kregen we bijvoorbeeld ook formulieren die volledig in het Mongools waren. Hellup! Toch een beetje lastig.. Aangezien we toch in Ulaan Baator zijn gearriveerd zullen we toch wel niet hele gekke dingen hebben ingevuld. :) En hoewel de douaniers er heel streng uitzagen en de boel compleet werd onderzocht (er gingen luiken open in de vloer die ik in die vijf dagen niet eens had gevonden), waren ze stiekem heel aardig tegen ons.

Vreemd genoeg gingen achteraf die vijf dagen best snel voorbij. Ik ben nog niet eens aan mijn boek begonnen. Erg gezellig steikem, vijf dagen op elkaars lip. We werden er wel snel heel melig van, maar we zijn toch nog steeds goede vriendjes. :) En genoeg te zien, vooral het Baikalmeer was prachtig, nog compleet bevroren. Verder vooral heel veel natuur (Siberie) en toch ook heel af en toe een Russich dorpje, wat meestal vooral onverharde wegen en houten huisjes zijn, en in de heel sporadisch voorkomende steden grote grauwe flats daarnaast. Een compleet andere wereld dan Nederland, waar dit soort hutjes absoluut ondenkbaar zouden zijn. Ik vraag me ook af hoe ze daarin de Siberische winters kunnen doorstaan. Verder natuurlijk alle mensen in de trein. Er zijn nog bijna geen backpackers, het is nog buiten het seizoen, dus vooral Mongoolse handelaars (hele families) en een enkele Rus (die vallen uit de toom, Russen nemen gebruikelijk alleen de Russiche trein).

Nu Mongolie verkennen, en tips vragen aan alle leuke mensen in onz hostel. Er zijn zoveel dingen te doen, ik heb er zin in! Foto's volgen nog, die kan ik hier in het hostel helaas niet uploaden. Dus later meer!

xxx

Marieke

PS Voor de foto's check de foto pagina!