Hallo!

We zijnnu al een paar dagen rond aan het reizen door de provincie Shanxi, en het is weer helemaal anders dan Beijing. Ik heb nu pas echt het idee dat ik in China ben, terwijl dat in Beijing een beetje te ontastbaar bleef. Beijing is een hele leuke stad hoor, maar stiekem wel een beetje Westers natuurlijk. Het is heelvreemd om die tegenstellingen te zien als jedoor de stadjes en dorpjesrijdt. Aan de ene kant lijkt het alsofje door de geschiedenis gaat, boeren die met hun os het land omploegen, lemenhuisjes onderaan deberghellingen, een ezeltje op straat. Aan de andere kant is alles ook helemaal modern, overal reclameborden, supermarktjes, brede asfaltwegen. Het is een land van extremen, kortom.

Met veel handen en voetenwerk (wat is dat toch leuk) hebben we treinkaartjes gekocht naar Datong (dat klinkt heel makkelijk, maar dat schijnt allemaal heel ingewikkeld te moeten gaan hier), en ook niet onbelangrijk: zijn we bij het goede treinstation in Beijing terecht gekomen. Ook hier maar weer een experimentje, want de bushaltes zijn ook allemaal Chinees. Maar als je met je treinkaartje zwaait,zijn er altijd wel mensen die gaan roepen als je bus er is, en ook als je er weer uit moet, dus het komt altijd allemaal vanzelf goed. Iedereen is echt heel behulpzaam overal, heel lief. In Datong werden we meteen naar binnen geroepen bij het kantoortje van onze grote vrienden van het CITS: Chinese international travel service. Dat hebben ze hier dus, een travel service. Dat zijn mensen die gratis voor je gaan uitzoeken welke tickets je waar moet kopen, voor bussen, treinen, hostels, dingen die je wil bezoeken, het maakt niet uit, ze regelen het wel. Binnen een paar minuten hadden we a een hostel gevonden in Datong, een bus die ons naar de plekken bracht die we wilden bezoeken de dag erna (daar stopt namelijk geen openbaar vervoer), een busticket naar Wu Tai Shan op maandag en ook al een hostel daar.Dus wij konen lekker relaxen de rest van de avond. Ons hostel was ook nog eens heel goed gelegen, alleen de douche/wc combinatie was een beetje minder geniaal (denk: stinkend wcgat met een douchekop erboven). Hadden we wel weer een mooi gespreksonderwerp met medebackpackers. De fabel dat backpackers verhalen over sanitaire voorzieningen uitwisselen, zoals soldaten oorlogsverhalen uitwisselen, in de categorie: dat hebben we dan toch maar weer overleefd, is dus waar. Weer een gezellig expeirmenteeldiner gehad. De eigenaar van het eettentje was zeer gefascineerd van ons en ons Chinese phrasebook. Hij heeft er een ware studie van gemaakt. Ze waren er ook erg humoristisch, en kwamen heel hard lachend met een Chinese menukaart aan (waar we natuurlijk niks mee konden). Het was best gezellig en lekker allemaal, al durf ik niet met zekerheid te zeggen wat ik op heb (dit keer niet gezegd dat ik vegetarisch ben namelijk).

Na een lekker nachtje slaap hebben we een bezoek gebracht aan de hangende tempels, enkele uren van Datong vandaan, en aan de grotten bij Datong,tempels volmet boedhistische beelden. De hangende tempels zijn ergens in de vierde eeuwgebouwd aan een steile rotswand. Het is echt prachtig! Ook de grotten waren heel erg mooi. Jammer dat er heel veel beelden (gedeeltelijk) zijn geroofd, onbegrijpelijk dat dat gebeurt. In Datong hebben we vervolgens ook nog heel Chinees gegeten in een hotpot restaurant. Een soort fondue, maar dan in de soep, heel lekker! Verder uitgebreid genoten van het Chinese straatbeeld, lekker hectisch allemaal. Met een beetje ronddwalen door wijkjes in Chinese steden kan ik me geloof ik best een tijdje vermaken. Wij zijn zelf overigens ook een attractie op zich. Er zijn maar weinig Westerse toeristen hier. Op allerlei willekeurige momenten springen er mensen tevoorschijn die een foto van je nemen. Ik sta inmiddels al op de (vakantie-)foto's van vele Chinezen.Vaakwillen ze ook samen met je op de foto, soms komener ook babiesen kinderentevoorschijn, of krijg jegezellig een arm om je heen geslagen. Alles natuurlijk met de nodigepeacegebaren.Eigenlijk hadden we iedere keermoeten vragen of ze al die foto's naar ons mailen, is wel een leuke souvenirtje in je mailbox! Nou ja, morgen weer een kans!

Vervolgens zijn we doorgereisd met de bus naarWu tai Shan. Dat is een dorpje/bergketen bezaaid met tientallen tempels.We hebben hier de nodige tempels bekeken, wat door de bergen gewandeld zover als dat lukte (ieder bergpad eindigt weer bij een tempel) en lekker gepicknickt met mooi uitzicht.Ook wel een grappig verhaal: we zaten even te lunchenhalverwege een berg, toen er een monnik langskwam die zijn mobieltje uit zijn gewaad trok, voor mn gezicht hield en een foto van me nam (haha.. ik sta in het mobieltje van een monnik, beetje raar idee).Hij kwam daarna gezellig bij ons zitten relaxen, even uitblazen van de steile klim. Leuk hoor, hij wilde ook een groepsfoto van ons allen, dus we hebben ook maar even zelf nog een foto van ons chillend met de monnik gemaakt. (Die heeft Jeroen, dus die hebben jullie nog tegoed).

Nu zijn we inmiddels na wat handen en voetenwerk voor de bus- en treinkaartjes terecht gekomen via een overstap inTaiyuan, in Pinyao. Dit stadje heeft nog een heel oud stadscentrum omringd door oude stadmuren,ergsfeervol. Ook het hostel is heelgezellig. Vandaag lekker rondgefietst (ze hadden zowaar een tandem voor Miriam!) en ook nog even gewinkeld en de nodige muziek ingeslagen! Wij vermaken ons nog wel even! Tot later!

groetjes,

Marieke